Lenette spettert van het podium af

Door Peter Liefhebber op De Telegraaf

Het rijke talent van Lenette van Dongen heeft z’n volle was­dom bereikt, zo blijkt uit ‘Vedette’, haar nieuwe show. Volle, lage stem; uitbundige maar aangelijnde mimiek en motoriek; aantrekkelijke humor; verbeeldingskracht; fenomenale po- diumbcheersing; tomeloze energie; ze heeft het allemaal in huis, en deelt er met gulle hand van uit.

Bovendien mengt ze alle­daagse, maar steevast grappige doorkijkjes bijna ongemerkt met diepere observaties en koppelt ze even gemakkelijk verstilde momenten aan regel­rechte kolder. Verwacht van haar geen bij elkaar geharkt programmaatje van krap ze­ventig minuten, ‘Vedette’ duurt twee keer zo lang en is het woord ‘show’ meer dan waard.

Vanwaar dat‘vedette’? Om­dat Lenette van Dongen af­trapt met een drie keer her­haalde sterrenopkomst, langs zo’n heuse, verlichte glamour* trap. Met als dubbele bodem dat ook de armetierige ladder­achtige achterkant van de trap breed in beeld is. En dat vedette Lenette na een tijdje haar chique sterrenoutfit front zaal omwisselt voor lek­kerder zittende gemaksspul- letjes.

Dit soort tegenstellingen kenmerkt de hele show: Le­nette spettert van het podium af als een grootschalige diva, maar neemt het publiek even soepel mee in huiselijker scè­netjes. Het ene moment valt volkomen ongedwongen het woord God, het volgende heeft ze het over de nostalgie van theemutsen en huiskamer- spelletjes uit de jaren vijftig. En wat doe je als rechtgeaard vegetariër met gevangen kat­ten vlooien, slakken die huis­houden in je tuin of een spin­netje in bad? Een gevoelig nummer als ‘Klussen met pa’ sluit bij haar naadloos aan bij een tof potje mannetj esmake­rij rond bonkige bouwvak­kers.

Tel daarbij op: een fraaie keus van liedjes, even fraai be­geleid door pianist Martijn Breebaart en gitarist Peter Heijnen, een grappig toneel­beeld dat de hand verraadt van Rieks Swarte, en regis­seurs (Ruut Weissman en Pieter Tiddens) die van ‘Vedette’ een eenheid hebben gemaakt. Eigenlijk kan ik maar één aan­merking bedenken: haar flair en presentatiegemak willen er nog wel eens toe leiden dat er aan het eind van zinnen stuk­jes tekst in de vlotheid ver­dwijnen. Maar dat is ook echt het enige minpuntje van bete­kenis. Uitnemende show dus, behorend tot het allerbeste wat er in het theater te zien is.