Van Dongen ontroert meer dan ooit in persoonlijke triomf ****

Door Merijn Henfling op De Volkskrant

Zelden speelde een cabaretier zo behendig de her- kenningskaart als Lenette van Dongen in haar nieuwe pro­gramma Nikè, genoemd naar de godin van de overwinning. Ze weet een lachgolf van her­kenning los te maken met haar vragen over spullen die op zolder bewaard worden.

Het halve Oude Luxor blijkt een broodbakmachine, fitness- apparaat en talencursus thuis te hebben. Ongebruikt.

Met het naderen van de 50, vertelt ze, werd het tijd eens schoon schip te maken met haar verleden. Letterlijk en fi­guurlijk natuurlijk.

En dus presenteert Van Don­gen zichzelf in een opgeruimd, strak decor met op de vloer slechts een paar dingen van zolder die ze aangrijpt om te vertellen over haar leven. Ze schuwt daarbij een tikkeltje nostalgie niet.

Ze waarschuwt de toeschou­wers onder de dertig jaar: ‘Jul­lie zijn gewend dat het altijd over jullie gaat. Nou, vanavond even niet.’ Waarop ze de zaal - negentig procent is 30-plus - voor zich gewonnen heeft. Op­gewekt vertelt ze over ouder worden, relaties en levensge­luk. Ze kiest daarbij voor de stand-up vorm uit haar begin­jaren bij de Comedytrain. Dus geen liedjes, en een ingetogen decor. Met deze simpele opzet slaagt ze glansrijk.

Wat de theatraliteit betreft is het publiek geheel aangewe­zen op haar persoonlijkheid, en daarover hoeft niemand zich zorgen te maken. Met een onverwoestbare energie den­dert ze over het podium. Soms iets te.

En dan blijkt wat ze almaar maskeert met haar wilde geba­ren en stoere praat: een diep verdriet over haar kinderloos­heid. Voortdurend sijpelt het onderwerp door de voorstel­ling, en uiteindelijk spreekt ze zich uit over haar pijn.

Zo wordt Nikè een persoon­lijke triomf, waarmee Lenette van Dongen meer weet te ont­roeren dan ooit.