‘Nikè’ meesterlijke triomf

Door Wim Vervoort op Leeuwarder Courant

LEEUWARDEN - ‘I want it all’ van Queen dendert de zaal in, als Le­nette van Dongen het toneel op­komt. Het is een uiting van haar gemoedsgesteldheid. Ze is net

vijftig en het is nu afgelopen met lief en aardig zijn. ‘Verwacht geen mooie liedjes van die mooie stem, ik ga proberen te­gen te vallen’.

Ze heeft een burn out achter de rug en de zolder opgeruimd. Letterlijk en figuurlijk schoon schip gemaakt. Het gaat nu eens over ons, kondigt Van Dongen aan. Voor dertigers of jonger wordt het vanavond aanpoten, kondigt zij aan. De hele wereld is langzamerhand op jullie ni­veau afgesteld, heeft zij gecon­stateerd, maar deze keer dus niet. We gaan ongegeneerd ons­zelf zijn.

Gelukkig is het gros van de aanwezigen veertig plus en ou­der en die heeft ze meteen voor zich gewonnen. De zaal hangt ruim honderd minuten aan haar lippen en de lachgolven spoe­len bijna voortdurend door de rijen heen. Want wat is het lek­ker herkenbaar wat van Dongen te vertellen heeft. Het decor be­staat uit wat spulletjes die zij bij de zolderschoonmaak bewaard

heeft.

Ze betrekt de zaal al vragen stellend steeds weer bij haar verhaal. Zo is ze bang dat al haar hormonen afsterven. Nu zijn het er nog drie die in de lente opbloeien. Maar hoe houd je daarmee een relatie van 23 jaar spannend? Ze laat heel plas­tisch zien hoe belachelijk dat kan worden. Het lichamelijk verval valt niet te stoppen en ook de ruimte in je hoofd kent zo langzaam zijn beperkingen.

Van Dongen belicht haar le­ven van alle kanten. Ze vertelt over een bezoek aan een sauna- paradijs, met als prangende vraag hoe jij je in jouw niet meer zo strakke blote kont ontspan­nen in een druk bubbelbad moet laat zakken; of over een consult bij een gynaecoloog die jouw binnenkant met een came­raatje bekijkt; of over hoe zij haar ongewenste kinderloos­heid een plaats heeft proberen te geven in haar leven.

Veel van wat zij te berde brengt staat dicht bij mensen

die aan het tweede deel van hun leven zijn begonnen. En het is troostrijk dat je er eens heerlijk om kunt lachen.                                k

Haar voorstelling is heel toe­passelijk genoemd naar Nikè, de Griekse godin van de over­winning. ‘Nikè’ is namelijk een triomf voor Van Dongen zelf. Na een uitstapje naar de musical (‘Doe Maai*’) is zij terug als ca­baretière. En meesterlijker dan ooit.