Lenette van Dongen gaat helemaal los

Door Arno Gelder op Algemeen Dagblad

Ze heeft nog steeds een soepele geest en een lenig lijf, maar Lenette van Dongen staat op de drempel van haar vijftigste veijaardag. Derhalve wipt ze haar gilette boven haar strak­ke spijkerbroek omhoog en toont ze haar buikje van licht lillend vlees.

In de voorstellingMfcè, vernoemd naar de Griekse godin van de over­winning, maakt de cabaretière schoonschip.

‘Ik ga vanavond erg mijn best doen tegen te vallen/ juicht ze, na­dat ze eerst op de harde rock van Queen door de zaal beent. Na haar vorige show Rafels, een liedjespro­gramma omdat conferences na de moord op Theo van Gogh niet uit haar pen wilden vloeien, breekt ze met haar imago van ‘De engel met de witte veertjes die het mensen al­leen naar de zin wil maken’.

Met veel humor en zelfspot smeed Van Dongen een band met het pu­bliek, al komt die interactie soms wat geforceerd over.

Ze gebruikt het directe contact met de zaal als bruggetjes voor haar eigen wederwaardigheden als bijna vijftiger, maar Van Dongen heeft dat in Nikè niet nodig. Want er staat een sterke, onafhankelijke vrouw die zich met stuitend mooi optimis­me tegen het mentale en fysieke ver­val keert. ‘Ik ben geen poedeltje, maar een bouvier!’

Vooral als Lenette van Dongen los­gaat en losslaat in haar strijd tegen de grote en kleine ongemakken van de ouderdom is ze briljant. Ze gaat in de slag met modieuze hobby’s als schaamlipcorrecties, borstvergro­tingen, kinky seks en is onovertrof­fen als ze zich in een saunaparadijs beweegt. Dan zijn haar lichaam, mi­miek en vertelkunst welhaast per­fect in balans.

Tussendoor ruimt ze haar kelder op, ‘alle shit die je nodig hebt omdat je anders bang bent dat je niet be­staat’.

De dood van haar vader, haar ver­langen naar ‘mijn nooit-kind’ - Van Dongen wil, nee móet verder. Uitein­delijk zingt ze één liedje, het gevoeli­ge Roze Sneeuw van Angela Groot­huizen, waarmee ze de energieke voorstelling intiem afsluit. En in plaats terug te kijken als godin der wrake Nemesis, een zeur-op-leef- tijd, is Lenette van Dongen na ander­half uur de godin van de overwinning. Een overtuigende zege.