Lenette van Dongen

Door Dennis van den Berg op Weekblad Regio

Wat heeft Lenette voor ons in petto? In ieder geval een hartelijk welkom: ze maakt alvorens te begin­nen eerst even een rond­je door de zaal en deelt dikke zoenen uit. Vijftig is ze, maar nog strak van lijf en leden. Toch vormt het verval en de verganke­lijkheid van het leven een belangrijk thema door de voorstelling ’Nikè’ heen. Door dicht bij zichzelf te blijven, weet Lenette het publiek makkelijk aan zich te binden. Haar bitchy kant is goed voor menige lach, maar dat is niets ver­geleken met de gevoelige snaar van haar onvervulde moederschap. De pijn van het niet mogen zijn: geen spijt, maar toch jammer. Lenette’s prachtige zang­stem gebruikt ze slechts aan het eind in een verstild liedje. De man die muzi­kaal de show dan al heeft gestolen is contratenor Do- minique Corbiau, die met fenomenaal hoge stem ’Memoria7 zingt vanaf cd. Symboliek, die wordt ver­sterkt door het beeld van de Griekse godin Nikè. Een gedenkwaardige voorstel­ling.