Show Van Dongen is een hoogtepunt ****

Door Joost van Velzen op Trouw

'Hoogseizoen' van Lenetle van Don­gen. Gezien, 10 maart in De Flint in Amersfoort.

Bestaat er zoiets als vrouwen humor? Daarover is nooit overeenstemming bereikt.

Cabaretières hebben het meer over de dingen dicht bij huis (een vriendin die raar doet aan de tele­foon. een telefoon die raar doet te­gen een vriendin) dan hun zoge­naamd wereldse, mannelijke colle­ga’s. die vaker de politiek op de hak te nemen en zo hun persoonlijk le­ven op afstand houden.

Het is het kleine versus het groot­se, zou je kunnen stellen. Maar of die analyse voldoende hout snijdt, valt tegelijkertijd net zo makkelijk te be twijfelen. Zolang Youp van’t Hek (én Freek de Jonge) zich druk maken over calleentro is het heel zo werelds niet. En typisch mannelijk al even­min.

Toch waren er bij het optreden van Lenette van Dongen in de Amers­foort Flint, aanwijzingen dat je wel degelijk zoiets hebt als de feminiene lach.

Het publiek dat althans afkomt op een voorstelling van Van Dongen is merendeels vrouwelijk.

Dat moet toch iets zeggen.

Van Dongen zelf daarentegen was het duidelijk om het even met wie ze van doen had in de zaal. Zij bespeel­de de vrouwelijke meerderheid net zo bewonderenswaardig vakbe­kwaam als de mannen die af en toe wat mochten roepen.

Weinig collega-cabaretiers beheer­sen het spel van de interactie met de zaal beter dan zij. Wat een durf. En hoe ad rem!

De show begint met een scene, waarin Van Dongen als een klateren­de waterval een berg komt absrtlcn.

Het lied wat daarop volgt heet 'Dit is een dag om lief te hebben’, een meezinger waar de show ook mee sluit. Het probleem dat Van Dongen heeft - en wie niet? - is alleen: hoe doe je dat tegenwoordig, een dag lief­hebben? En moet dat eigenlijk wel zo nodig? De mensen veinzen dat het leven één groot feest is. met dat blije getwitter en olijke gefacebook. maar Van Dongen gelooft er niks van. ‘Blij- dwang' noemt ze het. En zo blij zijn we niet altijd.

"Kent u nog iemand als u de stad in gaat?", vraagt ze dan. "Maakt u wel eens een praatje in de supermarkt?"

Het liegen dat het goed nietje gaat. de overvloed aan keuzes, de tendens dat alles voor ons is uitgedacht; Van Dongen haat het. Kijk maar eens naar mijn wandelsokken. zegt ze dan. „Op de een staat een RrmT en op de ander een Ulll.” En dachten wij in de zaal soms dat het daarbij op­hield?

Zelfs de natuur is uitgedacht, met hier een bankje en daar een water­partij."

’Hoogseizoen’ heet de voorstelling van Van Dongen. Maar als de show iets korter had geduurd, had hoogte­punt ook best gemogen. Voor vrou­wen én mannen.