Lenette helemaal Van Dongen

Door Ruud Buurman op Algemeen Dagblad

De vlag dekt in alle opzichten de lading: ’Een echte Van Dongen’, de nieuwe theatershow van Le­nette van Dongen is een echt helemaal Lenette van Don­gen. Zoals in voorgaande programma’s zoekend naar wegen haar eigen leven te leiden, haar eigen keuzes te maken zichzelf te ontwikkelen zonder remmingen van buiten. En een echte Van Dongen, zo wisten we al, zingt onbeschaamd mooi, is een conferéncière die met haar verhalen herkenbare beelden in je hoofd laat ontstaan, is veelzijdig, energiek en dynamisch.

Haar vierde theatersolo in zeven jaar, bevestigt Lenette van Dongen als een uiterst professionele thea­terpersoonlijkheid. Dat schrijf je dan wel met wat schroom, want je kunt je afvragen of zeeendergelijke bevestiging nog nodig had na het voortreffelijke Jagadamba (Wereldmoeder) uit de voorgaande twee seizoenen.

Met ’Een echte Van Dongen’ gaat ze onverdroten door op de lijn van voorgaande programma’s ’Mag het wat zachter’, ’Nee, nee en nog eens nee’ en ’Jagadamba’. Van Dongen snijdt dezelfde persoonlijke the­ma’s aan, maar is 41 nu, wijzer en zelfstandiger. Waar Jagadamba af en toe nog verzandde in wat cryptische en vage symboliek zodat niet alles soepel op zijn plaats viel, laat ze nu in alles een helder en dui­delijk ’statement’ klinken: Laat niemand bepalen wat je doet.

Wees als man en vrouw jezelf in re­laties, laat je niet africhten door le­raren, vraag geen hulp bij goeroes, kleur eens buiten de lijntjes, dans zoals je dansen wilt, eet Brinta als je dat lekkerder vindt dan de trendy croissant, draag uitgelubberde Hema-onderbroeken in plaats van de oncomfortabele zijden slip.

De grote boodschap tijdens dit met veel vaart smakelijk opgediende menu luidt: werp je keurslijf af en word innerlijk vrij om van je leven een meesterwerk te maken. Een unieke kopie kan een prachtig ori­gineel worden.

Genieten

Een echte Van Dongen, gister­avond in première in schouwburg De Meerse in Hoofddorp is dik an- derhalfuurgenieten van herkenba­re verhalen die op haar geheel eigen humoristische wijze worden ver­teld. Soms iets te veel aangedikt, soms met maniertjes en gebaartjes die even storen, maar het zijn slechts de slakken waar je zout op legt. De thema’s die haar zo bezig­houden zijn niet origineel, maar het is Van Dongens verpakking die ze aangenaam maken.

Even aangenaam is de eenvoud in vormgeving en lichtontwerp. Maar de meerwaarde van Lenette van Dongen is toch haar prima zang van zorgvuldig bij haar thema’s ge­kozen Engelse liedteksten van ondermeer Alanis Morisette, Skin, Tom Kelly, Leonard Cohen en Ne­derlandse teksten van Flip Broek­man en haarzelf. Het kiezen voor Engels materiaal is, net als in Jaga­damba, geen zwaktebod.

Prachtig

Voor de negen liedjes, prachtig be­geleid door het trio Martijn Breebaart (toetsen) Peter Sambros (bas) en Marnix Stassen (percus­sie), mag dan nog leentjebuur zijn gespeeld bij erkende ’muziekgoe- roes’, de rest is van Lenette van Dongen zelf. De hulp die ze in voorgaande programma’s nog kreeg van erkende ’tekstgoeroes’ als Ivo de Wijs en Jan Boerstoel is niet meernodig. Aangestuurd door Pieter Tiddens en geregisseerd door Ruut Weissman bewijst ze dat een unieke kopie een mooi origi­neel kan worden, een echte Van Dongen.