08 11 10

Vanmiddag komen er een visagiste en een styliste om mijn verborgen schoonheid uit potjes en poedertjes te voorschijn te toveren. Daarna heb ik een fotomomentje voor de Margriet.

Het is ongelooflijk hoe goed je er uit kan zien als een profi je heeft opmaakt.

Nu een kreukelzone, straks een stralende kop.

Ze zouden ook zo’n poederkwastje voor je humeur moeten bedenken.

Je wordt wakker met een rimpel en een puistje in je hart. Veeg veeg, poeder poeder, lijntje zwart, streepje roze et voila! Je ziet er niets meer van.

Maar gelukkig heb ik vandaag geen binnenbui en bonkt mijn hart warm, rood en rimpelloos. Al werd ik vanmorgen wel wakker uit een droom waarin een groepje van acht duistere mannen met mitrailleurs het busje waar ik in zat onder vuur nam. Toen ik uitstapte en de kogelgaten in de zijkant van het busje zag was ik verbaasd en riep: ‘maar ik ben helemaal niet geraakt!’ Helaas wees iemand toen op de bloedvlekken op mijn rug en voelde ik dat mijn longen doorboord waren. Net voor ik neerstortte werd ik wakker. Goedemorgen! Cornflakesontbijtje? Tralalaaa!

Heeft iedereen zo’n uitbundig nachtleven? Of is dat mijn persoonlijke genoegen.

 

Ik heb nog drie uur voor de dames van het mooimaaklegioen komen dus blijf ik lekker in mijn pyjama. Ik vouw mijn laptop op bed open en bekijk het laatste stuk van de voorstelling uit Leidschendam.

Als ik een uur later met een kop vol ideeën de laptop weer dichtklap regent het inmiddels. Het is zo’n dag dat regen gezellig is. Eerst even de foto-invasie. Maar als ze straks weg zijn klim ik met mijn script en gele markeerstift op de bank. Bij een pot thee ga ik dan de belangrijkste veranderingen die ik na het bekijken van de show wil maken in het script aangelen. Hoef ik morgen in Diemen geen haast te maken en alleen nieuwe kaartjes voor op de vloer te schrijven. Dat zijn mijn spiekbriefjes. Ik zal een filmpje van de kaartjes erbij doen. Elke try-out schuif ik die kaartjes in een andere volgorde of ik scheur een kaartje weg als het onderwerp niet beviel of schrijf een duidelijker steekwoord op een nieuw kaartje waardoor ik tijdens de voorstelling beter weet welke kant ik op moet bij het improviseren. Tijdens het printen van mijn script dat ik zondag al had uitgetikt maak ik snel nog even een paklijst van alle spulletjes die ik in de voorstelling gebruik. Bij de laatste try-out liep het publiek de zaal al in toen ik opeens bedacht dat twee tamelijk belangrijke rekwisieten nog niet op het podium stonden. Die zenuwen zijn niet bevorderlijk voor een lekker beginnetje.

Vandaag laat ik zelfs het inpakken van mijn reistassen niet op het laatste moment aankomen. Ik zoek alvast bij elkaar wat ik morgen mee moet nemen. Goed bezig!

Alles eindelijk een keer netjes op tijd gestreken en gepakt zodat ik niet nog tien keer de trap op hoef te rennen als mijn chauffeur al heeft aangebeld.

Ik kannie wachten tot we weer op volle kracht gaan touren en alle koffers, rekwisieten, decordingen en kostuums weer in hun flightcases met de techniek meegaan en ik alleen mijn telefoon en portemonnee hoeft mee te nemen.

Als de dame van de schmink, de styliste en de fotografe uiteindelijk aanbellen doe ik fris gedoucht open, staan al mijn spullen braaf naast elkaar in de gang en kan mijn dag ondanks de regen stralend beginnen. Niet slecht voor iemand die wakker schrok omdat ze door acht man werd beschoten met een mitrailleur.