Praatjes

Als ik naar buiten kom, springt hij uit zijn auto om mijn tassen aan te nemen. Loopt met mij mee om de wagen heen, laat me beleefd instappen en sluit het portier weer zorgvuldig achter mij. Dan zet hij de tassen in de kofferbak en neemt zelf weer plaats achter zijn stuur. Even zitten we stil naast elkaar. Tot ik me realiseer dat ik zal moeten zeggen waar we heen gaan. Hem maakt het niet uit. Hoe verder weg hoe beter. Ik noem een adres op een gracht in de stad en we verlaten mijn straat.

Lees verder...

Eenzaamheid is een Kater

Mijn zwart-witte kater houdt niet van al te veel gezelligheid. Zijn idee van het paradijs is eenvoudig: ik, alleen, thuis op de bank. Geen krantenritselend lief of rokende hulp in de huishouding. Gewoon hij en de vrouw met haar stille schoot en die zachte handen.

Lees verder...

Öko-Duitsers

Het is januari en toch zitten lief en ik in een T-shirtje in de zon op een terras. We mochten van onszelf even naar een winterzoneiland om bij te komen van de klap die de dood uit kan delen. En het zal wel heel milieuonvriendelijk zijn, maar wat een genoegen om in drie uur tijd van de winter naar de lente te vliegen. De zachte zon smelt de sneeuw uit mijn hart. De tere amandelbloesem en stralende mimosa  strelen mijn ogen. De sinaasappels, mandarijnen, limoenen, bananen en avocado’s hangen vol in hun bomen. Elke bocht die we hier rijden, pakt een nieuw adembenemend uitzicht voor ons uit. Hier zie je de helderste sterrennachten. En altijd op de achtergrond die heerlijke stilte die alleen wordt onderbroken door een haan of een hond.

Lees verder...